Hop ding 9...
Als definitie van web 2.0 hanteerde ik tot nu het in ieder geval bruikbare: het is interactief, je kan zelf toevoegen/wijzigen, in plaats van alleen kijken. Ik pas enigszins onder het etiket 2.0. Foto's uploaden deed ik al af en toe, ben op de hoogte van Flickr, het fenomeen Blog en RSS feeds, maar gebruikte de laatste twee in de praktijk niet. Dus zo heel erg 2.0 ben ik ook weer niet, maar wie weet word ik het naarmate ik wat meer richting #23 kom.
Zoals ik in een eerder stukje vermelde zie ik de toepassingsmogelijkheden van RSS feeds zonniger in dan die van Blog's voor Bibliotheek Utrecht. Dat stoelt misschien vooral op mijn eigen voorkeur: bij informatie is het altijd prettig als je er naar op zoek bent je er snel toegang tot hebt (of beter nog: het ligt hapklaar op je bordje/beeldscherm klaar). Dus RSS-feeds: ja. Een Blog namens of van de blibliotheek kan ook maar wordt al snel iets gekunsteld wellicht (het virtuele leesmonsters met lees- en andere tips, boekbesprekingen enzovoort), maar is misschien toch levensvatbaar.
De mogelijkheden om informatie te delen en verspreiden zijn eindeloos en daarin ligt meteen de beperking: er is zoveel mogelijk dat je zelfs als welwillende gebruiker door de bomen het bos niet meer ziet, als aanbieder is de vraag wat je via welk platform naar buiten wil brengen...
Desondanks is het zonder meer handig dat we in een steeds sterker gedigitaliseerde samenleving (encyclopedia anyone?) op de hoogte blijven van de mogelijk- en onmogelijkheden van internet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten