maandag 15 november 2010
#23
Hop, de allerlaatste.
Allereerst ben ik blij dat we serieus aan het kijken zijn wat er naast de vulling van een traditionele bibliotheek-boekenkast nog meer interessant kan zijn voor een gebruiker en hoe we daar als bibliotheek/medewerker op in kunnen spelen.
23 dingen is daarbij zonder meer nuttig als handvat en startpunt en daarnaast bij tijd en wijle natuurlijk ook gewoon leuk.
Een redelijk deel van de dingen/toepassing kende ik al in min of meerdere mate of maakte er gebruik van maar wat leuk was om te ontdekken is vooral dat alles in elkaar grijpt: je kan niet zonder meer het een zonder het ander zien/gebruiken en informatie komt via meer wegen tot je dan er naar Rome leiden.
Leukste dingen voor mij waren:
Muziek & plaatjes bewerken, RSS-feeds interessant omdat ik daar relatief weinig van wist.
De opzet en vorm van de cursus vind ik ook goed: er kunnen dingen afvallen en vervangen worden en doordat het veel 'doen' is, wordt eea al snel concreet.
23 dingen was voor mij een mogelijkheid om alle (digitale) mogelijkheden nog eens rustig op een rijtje te zetten en daarbij af en toe aangenaam verrast te worden, niet perse door iets nieuws maar veel meer (en zeker zo nuttig)door mogelijkheden van een toepassing die ik in eerste instantie over het hoofd had gezien.
"Librarian 2.0 gets content"
Oogjes open dus en combineren waar nodig.
Allereerst ben ik blij dat we serieus aan het kijken zijn wat er naast de vulling van een traditionele bibliotheek-boekenkast nog meer interessant kan zijn voor een gebruiker en hoe we daar als bibliotheek/medewerker op in kunnen spelen.
23 dingen is daarbij zonder meer nuttig als handvat en startpunt en daarnaast bij tijd en wijle natuurlijk ook gewoon leuk.
Een redelijk deel van de dingen/toepassing kende ik al in min of meerdere mate of maakte er gebruik van maar wat leuk was om te ontdekken is vooral dat alles in elkaar grijpt: je kan niet zonder meer het een zonder het ander zien/gebruiken en informatie komt via meer wegen tot je dan er naar Rome leiden.
Leukste dingen voor mij waren:
Muziek & plaatjes bewerken, RSS-feeds interessant omdat ik daar relatief weinig van wist.
De opzet en vorm van de cursus vind ik ook goed: er kunnen dingen afvallen en vervangen worden en doordat het veel 'doen' is, wordt eea al snel concreet.
23 dingen was voor mij een mogelijkheid om alle (digitale) mogelijkheden nog eens rustig op een rijtje te zetten en daarbij af en toe aangenaam verrast te worden, niet perse door iets nieuws maar veel meer (en zeker zo nuttig)door mogelijkheden van een toepassing die ik in eerste instantie over het hoofd had gezien.
"Librarian 2.0 gets content"
Oogjes open dus en combineren waar nodig.
#22
Library 2.0
Library 2.0: is a loosely defined model for a modernized form of library service that reflects a transition within the library world in the way that services are delivered to users. (bron: wikipedia)
Die overgang is met name digitaal en de producten die door de bibliotheek geleverd worden dienen tot stand te komen met en met behulp van de input van gebruikers.
De kern van bibliotheek 2.0 wordt aangegeven door Michael Casey (bron: wikipedia)
"In particular, he described the need for libraries to adopt a strategy for constant change while promoting a participatory role for library users."
Het gaat:
a) om de wil te veranderen en dat blijven doen als ontwikkelingen daartoe uitnodigen
b) dit met behulp van en aan de hand van de input van gebruikers te doen.
Prachtig natuurlijk maar hoe doen we dat?
Interessant is hoe Michael Stephens in zijn artikel de bibliothecaris 2.0 ziet:
Hij/zij loopt voor ontwikkelingen uit, begrijpt waar het over gaat, gebruikt technische toepassingen vanwege meerwaarde en niet vanwege techniek en neemt snelle beslissingen.
Niet alleen is deze beschrijving van een bibliothecaris 2.0 nogal afwijkend van het traditionele beeld van een bibliothecaris, ook zal het instituut bibliotheek en de manier waarop het werkt serieus moeten veranderen om dit mogelijk te maken (snelle beslissingen nemen: vereist een soepele niet te getrapte organisatie), ook het organiseren van input van de gebruiker klinkt makkelijker dan het is.
Blijft onverlet dat we als bibliotheek niet kunnen afwachten totdat er meer geleend wordt, we hebben veel te bieden, maar dienen vooral ook te zorgen dat wat we hebben toegankelijk is. Een combinatie van 2.0 toepassingen en een bibliotheekomgeving waar ook de traditionele gebruiker zonder veel moeite vind wat hij/zij zoekt lijkt me wenselijk.
Library 2.0: is a loosely defined model for a modernized form of library service that reflects a transition within the library world in the way that services are delivered to users. (bron: wikipedia)
Die overgang is met name digitaal en de producten die door de bibliotheek geleverd worden dienen tot stand te komen met en met behulp van de input van gebruikers.
De kern van bibliotheek 2.0 wordt aangegeven door Michael Casey (bron: wikipedia)
"In particular, he described the need for libraries to adopt a strategy for constant change while promoting a participatory role for library users."
Het gaat:
a) om de wil te veranderen en dat blijven doen als ontwikkelingen daartoe uitnodigen
b) dit met behulp van en aan de hand van de input van gebruikers te doen.
Prachtig natuurlijk maar hoe doen we dat?
Interessant is hoe Michael Stephens in zijn artikel de bibliothecaris 2.0 ziet:
Hij/zij loopt voor ontwikkelingen uit, begrijpt waar het over gaat, gebruikt technische toepassingen vanwege meerwaarde en niet vanwege techniek en neemt snelle beslissingen.
Niet alleen is deze beschrijving van een bibliothecaris 2.0 nogal afwijkend van het traditionele beeld van een bibliothecaris, ook zal het instituut bibliotheek en de manier waarop het werkt serieus moeten veranderen om dit mogelijk te maken (snelle beslissingen nemen: vereist een soepele niet te getrapte organisatie), ook het organiseren van input van de gebruiker klinkt makkelijker dan het is.
Blijft onverlet dat we als bibliotheek niet kunnen afwachten totdat er meer geleend wordt, we hebben veel te bieden, maar dienen vooral ook te zorgen dat wat we hebben toegankelijk is. Een combinatie van 2.0 toepassingen en een bibliotheekomgeving waar ook de traditionele gebruiker zonder veel moeite vind wat hij/zij zoekt lijkt me wenselijk.
maandag 8 november 2010
zondag 7 november 2010
#9
Hop ding 9...
Als definitie van web 2.0 hanteerde ik tot nu het in ieder geval bruikbare: het is interactief, je kan zelf toevoegen/wijzigen, in plaats van alleen kijken. Ik pas enigszins onder het etiket 2.0. Foto's uploaden deed ik al af en toe, ben op de hoogte van Flickr, het fenomeen Blog en RSS feeds, maar gebruikte de laatste twee in de praktijk niet. Dus zo heel erg 2.0 ben ik ook weer niet, maar wie weet word ik het naarmate ik wat meer richting #23 kom.
Zoals ik in een eerder stukje vermelde zie ik de toepassingsmogelijkheden van RSS feeds zonniger in dan die van Blog's voor Bibliotheek Utrecht. Dat stoelt misschien vooral op mijn eigen voorkeur: bij informatie is het altijd prettig als je er naar op zoek bent je er snel toegang tot hebt (of beter nog: het ligt hapklaar op je bordje/beeldscherm klaar). Dus RSS-feeds: ja. Een Blog namens of van de blibliotheek kan ook maar wordt al snel iets gekunsteld wellicht (het virtuele leesmonsters met lees- en andere tips, boekbesprekingen enzovoort), maar is misschien toch levensvatbaar.
De mogelijkheden om informatie te delen en verspreiden zijn eindeloos en daarin ligt meteen de beperking: er is zoveel mogelijk dat je zelfs als welwillende gebruiker door de bomen het bos niet meer ziet, als aanbieder is de vraag wat je via welk platform naar buiten wil brengen...
Desondanks is het zonder meer handig dat we in een steeds sterker gedigitaliseerde samenleving (encyclopedia anyone?) op de hoogte blijven van de mogelijk- en onmogelijkheden van internet.
Als definitie van web 2.0 hanteerde ik tot nu het in ieder geval bruikbare: het is interactief, je kan zelf toevoegen/wijzigen, in plaats van alleen kijken. Ik pas enigszins onder het etiket 2.0. Foto's uploaden deed ik al af en toe, ben op de hoogte van Flickr, het fenomeen Blog en RSS feeds, maar gebruikte de laatste twee in de praktijk niet. Dus zo heel erg 2.0 ben ik ook weer niet, maar wie weet word ik het naarmate ik wat meer richting #23 kom.
Zoals ik in een eerder stukje vermelde zie ik de toepassingsmogelijkheden van RSS feeds zonniger in dan die van Blog's voor Bibliotheek Utrecht. Dat stoelt misschien vooral op mijn eigen voorkeur: bij informatie is het altijd prettig als je er naar op zoek bent je er snel toegang tot hebt (of beter nog: het ligt hapklaar op je bordje/beeldscherm klaar). Dus RSS-feeds: ja. Een Blog namens of van de blibliotheek kan ook maar wordt al snel iets gekunsteld wellicht (het virtuele leesmonsters met lees- en andere tips, boekbesprekingen enzovoort), maar is misschien toch levensvatbaar.
De mogelijkheden om informatie te delen en verspreiden zijn eindeloos en daarin ligt meteen de beperking: er is zoveel mogelijk dat je zelfs als welwillende gebruiker door de bomen het bos niet meer ziet, als aanbieder is de vraag wat je via welk platform naar buiten wil brengen...
Desondanks is het zonder meer handig dat we in een steeds sterker gedigitaliseerde samenleving (encyclopedia anyone?) op de hoogte blijven van de mogelijk- en onmogelijkheden van internet.
Abonneren op:
Reacties (Atom)